Biz kimiz?

Tarih: 9 Şubat 2017

Beton yığılı olsa, çöl olsa, kutup olsa, öteki pencereli olamayız ki. Hep kendi penceresinden görüneni sever insan aslında. Ait olanı. Ona manzarasını anlatabileni. Pervazdaki çiçeğin saksısı yoğurt kabıymış, değilmiş ne gam! Penceremizin önünde olması kafi. Bir bakarız kar yağmış, yağmur çiselemiş nefes aldırmış toprağa. -Şemsiye açma!- Sonra güneşi görürüz, hatta yakmış elele yürüyen sevgilileri ya da inşaatta çalışan abilerin sırtını. Alışkanlığa dönüşür çoğu zaman. Başka evlerin balkonunda oturup rakı içmek zor gelir. Denize karşı belki.. Başka evlerde uyandığımızda sigara dumanı çıksın diye açılan pencereler, kendimize dönme arzusunu hırçınlaştırır. Pis bir havayı içine çekmek için bile olsa, hasret kalsa nefese, ölecek olsa; gider aynı pencereyi bulur insan. Açılar farklı, pencere yalnız. Açılardan acıları görürüz, pencereden kuşüstü bakarız. Biz kimiz? Biz çoğu defa intihara benzeriz. Yaşamaya olduğu kadar. pencerenin açıldığı yere kadar. Pişmanlığımızı bile mutlu edene kadar. Annemiz başımızı okşayana kadar.
Ayşe Aslıhan Yoran

 


[There are no radio stations in the database]