Cemiyet Sakinlerine

Tarih: 10 Şubat 2017

Yazar: @huseyincalkap

Hayata ilk gözlerimizi açtığımızda ailemizin yaşadığı büyük sevinç ve mutluluk onlar için paha biçilemez.

Fakat biz büyüdükçe onların yavaş yavaş ömürlerinin kısalmasını izlemek, seneler ilerledikçe onların saçlarına ak düştüğünü gördükçe başlar aslında pişmanlığımız… Onlar çalışır didinir bizleri bir yere getirmek için. Kimimiz onların istediği gibi hayırlı bir evlat olur, kimimiz hiç görmek istemeyeceği yaptığına yapacağına pişman eden evlatlar oluruz.

Hayatlarımız aslında aile dediğimiz döngüyle döner. Kimi zaman yaşadığımız mutluluklar kimi zaman da yaşadığımız hüzünlerle dolar taşar. Pişmanlıklar, keşkeler, hayatımız hep bunlarla geçmiyor mu? Kimi zaman gözyaşı ile son buluyor, kimi zaman hiç beklemediğimiz birinin desteği ile kaybolup gidiyor ve yerini mutluluğa bırakıyor.

Hani derler ya; yalnızlığımı da pişmanlığımı da içimde yaşıyorum diye… Aslında hepsi yakın çevremize söylediğimiz koca bir yalan! Yalnızlıklarımızı her daim bir yerlere ya yazarız ya da haykırırız. Kendimize ortak ederiz şehri, denizi, dağı taşı… Onlardan bir cevap bekleriz umarsızca, cevap gelmeyeceğini bilsek bile.

Yarabbim kimseye keşke dedirtmesin.


[There are no radio stations in the database]